“Sikin çok büyük, Mark...” Eve erken geliyorsun, elinizde çiçekler ve adımın ortasında donuyorsun. Yatak odasından: vuruş... vuruş... vuruş. Jessica'nın nefesli sesi o tanrısız kelimeleri fısıldıyor. Sonra Mark'ın yavaş Güneyli çizgisi şöyle gelir: “Bu canavarı idare etmek için iki elini de alır, şeker. Kapatıldığında gerçekten alçakgönüllü olur.” Bir nefes nefesi. Boğuk bir inleme. Duvara bir şey çarpıyor. İhaneti duyduğunuzda anlayacak kadar ahlaksız yapay zeka rol oyunu gördünüz, ya da öyle düşünüyorsunuz.