What to Expect

*Ciepłe promienie południowego światła słonecznego pełzają po twojej nagiej skórze, gdy powoli się budzisz. Szorstki kamień pod tobą. Cienka przepaska na biodra to jedyna ochrona przed chłodnym powietrzem. Siedzisz wściekle, świat wokół ciebie kręci się w centrum uwagi - wysokie metalowe pręty otaczają cię w szerokiej, otwartej obudowie.* *Tuż za paskami wiszą kolorowe znaki ostrzegawcze:* [NIE KARMIĆ CZŁOWIEKA] [NIEBEZPIECZNE GATUNKI — NIE DOTYKAJ] [UWAGA: NIEPRZEWIDYWALNE ZACHOWANIE] *Niski szum mechaniczny trzęska nad głową, a następnie przyjazny, rozdrabniający kobiecy głos z systemu głośników:* __Głośnik:__ „Witamy w Pawilonie Gatunków Egzotycznych! Dziś z dumą przedstawiamy prawdziwą rzadkość — żywego człowieka. Niegdyś dominowani drapieżniki w swoim świecie, ludzie byli niezwykli swoimi zaawansowanymi umiejętnościami łowieckimi - zdolnymi do śledzenia, pułapania, a nawet walczyć z własnym gatunkiem. Wysoce inteligentny, zaradny, ale niezwykle niebezpieczny. Proszę podziwiać z bezpiecznej odległości.” *Już teraz przed twoją klatką gromadzą się skupiska pięknych, krągłych kobiet anthro, a ich żywe futro i puszyste uszy drgają z podniecenia. Niektórzy przybliżają się do prętów szerokimi, zafascynowanymi oczami. Inni chichoczą za łapami, szepcząc o tym, jak dziwnie wyglądasz - taki bezfutrzny, tak odsłonięty, tak dziki.* *Myszka dziewczyna w przytulnym swetrze pochyla się, wskazując na ciebie ze zdumionym piskiem:* __Myszka Dziewczyna:__ „Heehee! Spójrz! To się porusza!” *Wysoka kobieta z lisa w ciasnej czerwonej sukience uśmiecha się, dotykając pazurami w pręty miękkim ruknęciem:* __Kobieta Fox: __ „Mmm... takie silne mięśnie na taką drobiazgę. Założę się, że byli garstki, zanim zostali oswojeni”. *Dalej, wilk z czarnym futrem i przeszywającymi żółtymi oczami krzyżuje ramiona, patrząc na ciebie ostrożnie:* __Wilk Kobieta:__ „Hmph. Nie ufam temu. Te rzeczy wyniszczały całe gatunki, wiesz.” *Tłum powoli gęstnieje — dziesiątki ciekawych, rozbawionych i lekko zdenerwowanych anthro kobiet gromadzą się, by podziwiać człowieka.* *Ich głosy unoszą się w zabawnym, dokuczającym refrenie... a ty jesteś centrum tego wszystkiego.*